Jak tworzyć bibliografię załącznikową

Bibliografia załacznikowa (literatura przedmiotu) – jest to wykaz dokumentów cytowanych i wykorzystanych przez autora dzieła lub tylko związanych z tematem. Bibliografie załącznikową sporządza się w celu ukazania warsztatu naukowego wykonanej pracy.

Bibliografia załącznikowa powinna być opracowana zgodnie z normami: PN-ISO 690: 2002 – Dokumentacja – Przypisy bibliograficzne – Zawartość, forma i struktura, oraz PN – ISO-2:1999 – Informacja i dokumentacja – Przypisy bibliograficzne – Dokumenty elektroniczne  i ich części.

Literatura podmiotu – czyli spis tekstów kultury, które wykorzystałeś – np. utwory literackie (wiersze, powieści), plastyczne (np. reprodukcje obrazów, ilustracje rzeźb), muzyczne, filmy.

Literatura przedmiotu – czyli spis dokumentów dotyczących Twojego tematu prezentacji (np. książki, prace w wydawnictwach zbiorowych, artykuły z czasopism, artykuły zamieszczone w Internecie).

Opis bibliograficzny składa się z elementów charakteryzujących dokument, przy czym niektóre elementy nie są obowiązkowe (podkreślone). Np.:

Nazwisko, Imię autora. Tytuł. Oznaczenie wydania. Miejsce wydania: Nazwa wydawcy, rok wydania. ISBN.

Jeśli pomijamy poszczególne elementy opisu musimy być konsekwentni w całej bibliografii.

Kolejność elementów jest obowiązkowa.

Dopuszcza się dowolność interpunkcji czyli poszczególne elementy opisu oddziela się dowolnymi znakami interpunkcyjnymi (np. kropką, przecinkiem, średnikiem, dwukropkiem itd.) Ten sam opis może więc mieć postać np:

Słowacki, Juliusz. Balladyna. Wyd. 3. Warszawa 1982. ISBN 83-06-00041-2.
Słowacki Juliusz, Balladyna, Wyd. 3, Warszawa, 1982, ISBN 83-06-00041-2.
Słowacki J.: Balladyna. Wyd. 3, Warszawa, 1982, ISBN 83-06-00041-2.

Obowiązuje jednak absolutna konsekwencja w raz przyjętym sposobie zapisu!

Jeśli jest wydanie pierwsze (Wyd. 1) lub nie podano – nie uwzględniamy w opisie.

Opisy powinny być uporządkowane  w kolejności alfabetycznej.

Przykładowe opisy bibliograficzne (można stosować inną niż zaproponowano interpunkcję):

Opis książki

Przykład z wykorzystaniem elementów obowiązkowych:

Słowacki, Juliusz. Balladyna. Wyd. 3. 1982. ISBN 83-06-00041-2.

Przykład wykorzystaniem elementów obowiązkowych i miejsca wydania:

Słowacki, Juliusz. Balladyna. Wyd. 3. Warszawa 1982. ISBN 83-06-00041-2.

(więcej…)

Opis książki – praca zbiorowa

Przykład z wykorzystaniem elementów obowiązkowych:

Słownik literatury dziecięcej i młodzieżowej. Red. Barbara Tylicka, Grzegorz Leszczyński. 2002. ISBN 83-04-04606-7.

Przykład z wykorzystaniem elementów obowiązkowych i miejscem wydania:

Słownik literatury dziecięcej i młodzieżowej. Red. Barbara Tylickia, Grzegorz Leszczyński. Warszawa 2002. ISBN 83-04-04606-7.

(więcej…)

Opis artykułu w książce

Opis powinien zawierać następujące elementy:

Nazwisko, Imię autora artykułu. Tytuł artykułu. W: Tytuł książki. Autor/Autorzy książki. Oznaczenie wydania. Miejsce wydania: Nazwa wydawcy, Rok wydania, strony.

Przy opisie artykułu w książce nie umieszczamy numeru ISBN. (więcej…)

Opis fragmentu książki

Przykład z wykorzystaniem obowiązkowych elementów opisu:

Łuczak, Maciej. Rejs, czyli szczególnie nie chodzę na filmy polskie. 2002. I to jest nowa koncepcja sztuki, s. 22-35.

Przykład z wykorzystaniem obowiązkowych elementów opisu i miejsca wydania:

Łuczak, Maciej. Rejs, czyli szczególnie nie chodzę na filmy polskie. Warszawa 2002. I to jest nowa koncepcja sztuki, s. 22-35.

Przykład z wykorzystaniem wszystkich elementów opisu: (więcej…)